ابوالفرض

پیشاپیش ۲۹ اردیبهشت، سالروز تولد معلم اخلاق و دموکراسی، دکتر محمد مصدق بر تمام ایرانیان آزاد اندیش مبارک. 

امسال هم نوروز بان هستم. مثل هر سال، توی مجموعه عمارت خورشید کلات. سوال جواب میدم و راهنمایی می کنم، گاهی هم سوال می پرسم و یه چیزی یاد میگیرم. فقط امیدوارم خدمتی کرده باشم به تاریخ تو این روزهایی که میگذره.

چندتا از نوشته های دفتر پیشنهادات، یه طرح عمارت خورشید از یه دانشجوی معماری رو میزارم.

زکوی یار می آید نسیم باد نوروزی / نوروز باستانی بر پارسی زبانان جهان مبارک.

اولین های ۹۰:

اولین کار: از خواب بیدار شدم!
اولین کسی که دیدم: مجری شبکه ۲
اولین خوردنی: آب
اولین کتاب: دیوان حافظ
اولین موزیک: قمیشی
اولین پیامک: دوستان
اولین عیدی: پدر
اولین کار اینترنتی: فیس بوک
اولین دروغ: هنوز نگفتم
اولین حسادت: داداشم رفت اصفهان
…

آخرین شماره ی مجله وزین بخارا به سردبیری آقای دهباشی رو روز گذشته ورق می زدم که تبلیغات داخل جلد و پشت اون نظر من رو جلب کرد.

این روزها تامین مخارج نشر کار واقعا سختیه!

گویند که معرفت گران است  . . . . . . . . . .  یا داشتنش درِِّ نهان است
گویند به هر کسی نمی دهندش .  . . .  کمیاب همه کون و مکان است
در یافتن معرفت اکنون  . . . . . . . . . .  در سعی و خطا پیر و جوان است
بی معرفتی اگرچه مرسوم شده  . . . . . .  کم داشتنش گنج نهان است
من معرفتی دگر پسندم  . . . . . . . . . . . .  وآن محبتی که بر زبان است
شیدای محبت توام من  . . . . . . . . . .  بی آن همه روز من خزان است

.الف

یکی از دوستان که به دوستی حتی مجازیم با ایشان افتخار میکنم گله از دیر نوشتنم کرده بود. در جواب این شعر به زبانم آمد که در ادامه می نویسم.

درودبردوست ابولفرض و صاحب عرض واهل ارضم.
…دیریست که دیر می نویسی
خورده است چو ما دلت به پیسی؟
از صاحب فرض وعرض،خوش نیست
اینسان ننوشتن و خسیسی!!
عکس ها رودیدم و بوییدم.
تنت به ناز طبیبان نیازمند مباد.بدرود.

. . . . .

از رنج زمان و روزگارم
دیریست گه دیر می نگارم
از چرخش چرخ فلک و دهر
صدها گله و دو شکوه دارم
اول که چرا نمانده حالی
بهر طرب و نوش و خیالی
دیگر نکنم فکر به عیشی
زآنجا که شده کار محالی
دوم که چرا بهار شد گم
حسرت شده سهم همه مردم
ترسیم همه ز روز فردا
در دست همه پیاله و خم
شاید ز خدا که دور گشتیم
با رنج و ملال جور گشتیم
…

.الف

مثل سالهای قبل امسال هم ۱۲ تصویر از بین صدها تصویر رو انتخاب کردم و تقدیمشون می کنم به تمام همشهری های عزیزم.

تصاویر از خودم و عکاس ناشناس٫

ای که ستاره ی تو، گرمتر از آفتاب                برمن ظلمت زده، هرشب و هرشب بتاب

 گر تو بتابی به من، غصه بپوشد کفن                رخت سیه برکنم، از دل و جانم، ز تن

عشق درون حباب، رست و برون شد ز خواب       به تار و پودم نشست، نور قشنگ مهتاب

.الف

چون ماه برفراز آسمانها                   هستی و دلم قرار گیرد

خورشید همه نور و بیاضش                  از روی چو پروین تو وام گیرد

.الف

از من بهانه ای تو مخواه برای عاشقیم محبوب

که عشق بی بهانه آید و بی بهانه ای برود

دو دست خود به سوی درگه حق می کشم من باز

که ای دوست مگیر ز منش، تا که جان به تن است

.الف