با تو از درد دلی گفتم و تو نشنیدی            با تو از عشق سخن گفتم و تو خندیدی

با تو از شور و شعف، مهر و وفا، شیدایی            گفتم و تو بر دلم نور سیه پاشیدی

شاید از روی غلط گفته بدم این همه را            یا که عبرتم نشد، آن عاشق تبعیدی

من ملولم زین همه سعی و خطای باطل            که تو آن را هوسی زودگذر نامیدی

من تورا گویم ازعشق و ز همه سر درون            تو همانی که بخواهی ز سخن برچیدی

سر باطن نتوان خواند به چندین شاید       قلبی عاشق لازم و بایدت امشب نه جم جمشیدی

الف.رحمانی

. . . پاورقی . . .

عاشق تبعیدی: فرهاد کوهکن

جم جمشیدی: جام جهان نما

نوروز ۸۹ برای من یکی از پربارترین و بهترین تعطیلاتی بود که تا حالا گذروندم. برای اولین بار بود کاری رو که انجام میدادم با روحیاتم سازگاری داشت. برای اولین بار درسی رو که شش ساله میخونم به کار گرفتم. شوقی که در راهنمایی کردن مردم و دادن اطلاعات تاریخی به اونها داشتم نمیتونم وصف کنم. تنها به چند تصویر از مجموعه عمارت خورشید کلات بسنده می کنم.

شعری برای شایدی

شاید که روزی گم شوم         در کوچه های شهر تو

شاید تو پیدایم کنی         لحظه به لحظه نو به نو

شاید به کرمان آمدم         سویت شتابان آمدم

شاید که روزی عاقبت         از بهر جانان آمدم

روزی درون نیم باز         شیدای شایدها شدم

ناغافل از حالات دل         مفتون بایدها شدم

گویی که از روز ازل         شنیده بودم شایدی

آیا بود من را به سر         نوشت دیگر شایدی؟

حالا به شاید گفتنت         من را تو افسون می کنی

بگذر ز این شاید شدن         دانی که خود چون می کنی؟

بس که تو شاید گفته ای         می لرزد این دل هر نفس

می ترسم این شاید مرا         آخر کشد در این قفس

شاید قفس شد بهر من         آری به از صدها قفس

آزادیم از آن تو…… چون من ندارم این هوس

گر تو اشارتی کنی         من پا به سر سویت دوم

امید آن روز است مرا         شاید که من را ما شوم

الف.رحمانی

تصاویر شامل کپی رایت می باشد

از بالا به ترتیب از سمت راست: من (ابوالفضل رحمانی کلات)، احمد همتی، حسین علی یاری، بهنام حاتمی، مهدی کاظمی،محمدیان و تاج محمدی

تورا نگویمت آقا که خانمی شاید . . . . مرا رعایت ادب لزوم می باید

تو که بخوانده ای وبلاگ من با ناخن . . . . نظر دادن و بنوشتنش فراموش مکن

به بنوشتن نظر مکن تردید . . . . که خواندن نظرت خالی از لطف نبید

وگرنه به لعن من دچار آیی . . . . هرچند که خود را به من ننمایی

الف.رحمانی

این رو هم نوشتم برای دوستانی که می آیند و می خوانند و بهره می برند و نظر نمی دهند

نوشته شده در  جمعه دهم اسفند ۱۳۸۶ساعت ۲۰:۳۳ در وب نشست بلاگفا!